БЕЙБАҚ[ ир. ] сын есім. 1. Байғұс, бишара, мүсәпір, сорлы. 2. жағымсыз. Оңбаған, соққан. Бейбақ ел. Қарапайым, жай халыққа жаны ашу, мүсіркеу нышанымен айтылатын қолданыс.