ЖЕЛІН
зат есім. анатомиялық. Сүттің түзілуін және оның бөлінуін қамтамасыз ететін, сүтқоректі жануарларға тән тері безі. Желін жамбы. зергерлік. Желін үлгісінде құйылған сом күміс. Желін саба. а) Желіннің сыртқы терісi; төрт түлікке ортақ атау. ә) Бие желінінің сыртқы терісi, сыртқы қабы. Желін сабасын салыпты. Биенің желінi біліне бастаған, желіндей бастаған кезi, кешікпей құлындайды деген ұғымды білдіредi. Желінi бұтына сыймады. бейнелі сөзқолданыс. Сиырдың желінi сүтке толып, тырсылдады. Желіні жақындады. Малдың төлдейтін күніне аз қалды. Желіні жер сызады. Сүтті, желіні үлкен (сиыр). Желіні [ емшегі ] сыздады. Сауын малдың емшегін сүт кернеді, сүтке толды.