ЕРЕУІЛ
1омоним зат есім. ескі кітабистиль. Жорық, жортуыл, соғыс. Ереуіл ат. Шайқасқа түсерде мінілетін ат. Ереуіл атқа ер салды. Ұрыс атына ер салды, соғысқа аттанды. Ереуіл жасау. жергілікті сөз. Іші пысу, зерігу.
Значение слова
ЕРЕУІЛ
2омоним зат есім. саяси. 1. Жалданып еңбек етуші адамдардың еңбек жағдайына қатысты екімшіліктің алдына белгілі бір талаптар қойып, жұмысты уақытша тоқтатуы. 2. Жаппай бас көтеріс, жаппай қозғалыс, аттаныс, дүрлігушілік. Ереуілге қарауыл. а) Ісіне қарай лайықты іспен жауап беру, есесін қайтару, қысасқа қысас қылу. е) Қимылға, қозғалысқа шақыратын үндеу сөз. Ереуілге шықты. Ұйымдасқан түрде наразылығын білдіріп, ереуілдеді. Ереуіл жасады. а) Наразылықтарын, талаптілектерін білдіріп, ереуілге шықты, ереуілдеді. ә) Қарсылық білдірді, қарсы тұрды. Ереуіл сөз. Арнамысты қолдан бермеуге шақыратын өршіл рухты сөз.