ҚАРАУЫЛ
1омоним зат есім. 1. Бір нәрсені қорғаушы, сақтаушы; күзет. 2. ә с к. Қару-жарақ пен ұрыс техникасы қоймаларын қорғауға және күзетуге арналған әскери қызмет. 3. ә с к. Мылтық оқпанының ұшына нысананы көздеу үшін орналастырылған тетік.
1омоним зат есім. 1. Бір нәрсені қорғаушы, сақтаушы; күзет. 2. ә с к. Қару-жарақ пен ұрыс техникасы қоймаларын қорғауға және күзетуге арналған әскери қызмет. 3. ә с к. Мылтық оқпанының ұшына нысананы көздеу үшін орналастырылған тетік.
2омоним зат есім. 1. Көздеп ататын нысана. 2. Мылтық ұшындағы көзделетін нысанаға қарай бағытталатын, көздеу бөлігі. Қарауылға алды. Нысана етті, көздеді. Қарауыл мұнарасы. Өте биік етіп тұрғызылған минарет. Қарауылына ілікті. Көзіне түсті, назарына шалынды.