БІЛТЕ
[ ир. ] зат есім. 1. Шамның жанатын жерін майға қосып тұру үшін мақта, матадан ширатылып iстелетін тілше. 2. көнерген сөз. Ертерек кезде мылтықты, зеңбіректi от алдыратын тұтандырғыш зат есім. 3. медициналық. Қандай да қуысқа, ойыққа, тесікке салу үшін мата дан, мақтаматадан жасалатын тілік, тілше. 4. Сына, қатты тілше. 5. техникалық. Тас, бетон тесетін бұрғының ұшына салынатын өте қатты қорытпадан жасалған темір тілікше (тілше, болат білте). 6. ауыспалы мағына. Екіншi бір нәрсенi өзіне кигізу, iліп алу арқылы ұстап тұратын майшамның білтесіне ұқсас техникалық тетік (тілше). Бiлте мылтық. Бiлтелi мылтық. Бiлте шам. Әртүрлі мақтаматадан жасалған білте арқылы жарық беретін шам.