БІЛТЕЛІ
сын есім. 1. Бiлте өткізілген, білтесi бар. 2. Сәндік үшін жасалған білте тәріздi тілдей қиықшалары бар (нәрсе, киім). Бiлтелi мылтық. көнерген сөз. Мақта білтемен тұтатылып атылатын, қазақтардың өзi жасаған серіппесіз мылтық. Бiлтелi шам. Бiлтешам.