МЫЛТЫҚ
зат есім. 1. Сүмбесі, дүмі бар, оқпен атылатын соғыс қаруы. 2. этнографиялық. Оқпен атылатын қазақтың батырының соғыс жарағының бес қаруының бірі [ Атыспақ – мылтық, шабыспақ – қылыш, балта, түйреспек – найза, салыспақ – шоқпар ]. Мылтық аузын қандады. э т н. Аңға шыққанға жолы болып, аң іліксін деген ниетпен жасалатын ырым. Мылтық басу. Ату, оқ шығару. Мылтық биледі. Қарудың күшімен басқарды. Мылтықты құрды. Мылтықты оқтады. Мылтықтың басуына маралдың [ құланшық ] қасынуы дәл келді. Бір істің орайына қарай екіншісі де сәйкесіп кетті.