ТӘУЕКЕЛ
[ араб тілі. ] зат есім. 1. Бір іске жалтақтамай батыл кіріскендік, белді бекем буынғандық. 2. психол. Қалай аяқталатыны анық емес және табысты болмаған жағдайда жағымсыз салдары болуы мүмкін ісәрекеттің жағдаяттық сипаттамасы. 3. әскери сөз. Жүзеге асырмақ ісшаралардың сәтсіз болып шығуының ықтимал қаупі, осындай қауіпке байланысты ісшаралардың өздері. Тәуекелге басты [ салды, барды ]. Бір іске тәуекел деп кірісіп кетті. Тәуекелге бел байлады [ буды ]. іштей бекінді, тәуекел деп бір іске кірісті. Тәуекелге беку. Бiр iске жалтақтамай батыл кірісудi ұйғару, белін бекем байлау. Тәуекелге бел будырды. Бiр iстi орындауға батыл ниеттендi, ойын жүзеге асыруға шындап кірістірдi. Тәуекелдің қатесін белге буды. Дұрыс екеніне көз жеткізбейақ әрекетке барды, бір істі қолға алды. Тәуекелдің тонын киді. поэтикалық. Тәуекелге бел буды, не де болса кіріспек болды. Тәуекел етті [ қылды ]. Бір іске бел шешіп, батыл кірісті, неге де болса көнбекші болды. Тәуекел деп тас жұтты. Бір іске бел шешіп, батыл кірісті, іштей бекінді. Тәуекел қайығы. бейнелі сөзқолданыс. Бір іске ниет қылып, бел буып кірісуге бастайтын, сол істің орындалуына құрал болатын нәрсе. Тәуекел тобы. педагогикалық. Араласқан ортасының нормасы мен талаптарына сәйкестене алмаған түрлі психикалық және әлеуметтік бейімсіз балалар тобы. Тәуекел хаққа байланды. діни. Тәуекелге бел байлады [ Діни түсінік бойынша, тәуекел еткен адамды Алла тағаланың өзі қолдайды ].