ҚАРСЫЛАС
зат есім. 1. Бірбіріне қарсы адам, қарсы жақ. 2. Жау, дұшпан. Қарсыласты басу. ә с к. Қарсыласты шығынға ұшырату және соғысу қабілетінен уақытша айыру. Қарсыласты жабу. спорт. Ойыншы әрекетіндегі тәсілдің өзіне тән жеке әдісі. Қарсыласына асылып қалу. спорт. Қатты шаршаған не дайындығы нашар спортшының жекпе-жек кезінде қарсыласының жақын арақашықтықтағы белсенді шабуылына төтеп бере алмай, соққы жұмсамай денесінің барлық салмағымен қарсыласына сүйенуі.