БАЛШЫҚ
зат есім. 1. Топырақтың сумен аралақан түрi, батпақ. 2. Кiрпіш жасау немесе үй сылау үшін арнайы жасалған лай, батпақ. 3. геологиялық. Саздақ, материалдардың өте жұқа бөлшектерінен тұратын және пластикалық қасиетерге ие, жабысқақ, бірақ цементтелмеген шөкпе тау жынысы. Балшық бастырды. Балшық иледi, лай жасады. Балшық иледi [ ездi ]. Қолдан құрылыс жүргізу үшін арнайы лай, батпақ жасады. Балшыққа батқыр! қарғыс сөз. Қараң өшсін, бордай тоз деген мағынада. Балшыққа түсу. медициналық. Медициналық мекемелерде белгілi бір аурулар тобын емдеу үшін құрамында минералды заттары бар балшық тұнбаларына науқастардың түсіп жатуы немесе денесіне жағуы. Балшық қора. Балшықтан соғылған қора. Балшықпен емдеу. медициналық. Құрамында тұздар, өсімдік шірінділерi, сондай-ақ оларды қорек ететін ұсақ, организмдерi бар балшықты және балшық тектес заттарды емге пайдалану. Балшықтан құйды. Балшықтап тұрғызды, балшықтан жасады. Балшықтан соқты. Балшықтан салды. Балшық үй. Балшықтан құйылып, салынған үй.