ҚАРАҢ
сын есім. 1. Қараңғы, түнек. 2. ауыспалы мағына. Ауыр, қиын, азапты. 3. ауыспалы мағына. Мәнсіз, мағынасыз, бос; тұл, зая. Қараң берді. Бой көрсетті, білінді, байқала бастады. Қараң болды. а) Жоғалды, құрыды, жоқ болды, қарасы батты. ә) Адыра қалды, жоққа шықты. Қараң етті. Кенеттен қарайып көрінді де, жоқ болды. Қараң қалғыр [ қал ]! қарғыс сөз. Адыра қал, иесіз қал, қаңырап қал деген мағынадағы қарғыс сөз. Қараң қалды. а) Адыра қалды, иесіз қалды; қаңырап бос қалды. ә) Ұмытылды, қажетсіз болды, қағажу қалды. Қараң құрғыр! қарғыс сөз. Көзің жоғалғыр, жоқ болғыр! Қараң қылды. Жойды, құртты, қарасын батырды.