АТОЙ
зат есім. 1. Лап қойған шабуыл. 2. Айқай-шу, аттан. Атой бердi. а) Айғайлап дабыл қақты, ұран тастады. ә) Белгi бердi, көрініс жасады. б) Көзге ерекше түстi, мен мұндалады. Атойға басты. Атой салды. Атой салды. а) Айғайлап, ұрандап шабуыл жасады. ә) поэтикалық. Тынымсыз еңбектендi, асыр салды (тыңға байланысты). б) поэтикалық. Буырқанды, бұрсанды, еркіндедi (өзен туралы). Атой салу. Елге жау тигенде немесе жауға қарсы шапқанда айбат шегіп, сес көрсететін әрекет; сарбаздардың аттарын ойқаста тақырға шығуы.