СЕС
1омоним [ ир. ] зат есім. Сұс, айбат. Сес алды. Секем алды, қауіптенді, сезіктенді. Сес білдірді [ жасады, көрсетті, қылды ]. Айбат көрсетті, қорқытты; қоқанлоққы жасады, доқ қылды. Сес көрсетті. Қоқанлоққы жасады, қорқытты. Сесі қайтты. Беті қайтты, сағы сынды. Сесін қайырды [ қайтарды ]. Арынын басты, мысын құртты; тойтарыс берді.