1омоним зат есім. Нәпсi, құлқын. Араны ашылды. а) Тамақты аңсап ындыны құрыды, ашқарақтанды, қомағайланды. ә) Қанағат етпедi, місе тұтпады, құнықты. Араны жүрді. Дәуірледі, асқақтады. Аранын ашты. а) Аузын аш ты, жұтпақ болды. ә) Жегісi келіп қомағайланды. б) Көз алартты, қол салды.
2омоним зат есім. көнерген сөз. зоологиялық. Ерте заманда өмір сүрген өте үлкен жыртқыш.
3омоним зат есім. аңшылық. Аң аулауда қолданылатын үстi жабылған терең ор, шұңқыр. Аранға түскен аюдай. бейнелі сөзқолданыс. Ашулы, қаһарлы, адуынды.
4омоним зат есім. 1. Кiрпіш пен темірден жасалған қоршау. 2. көнерген сөз. Тосқауыл, бөгет, кедергi.
5омоним зат есім. жергілікті сөз. Жарлық, үкім.
6омоним зат есім. өсімдік. Көкнәр тұқымдасына жататын біржылдық өсімдіктер туысы.