ҮКІМ
зат есім. 1. заң. Соттың қылмысты істер жөніндегі шешімі; жаза. 2. ауыспалы мағына. Кесім, жарлық, билік. 3. ауыспалы мағына. Бұйрық, жазмыш. Үкім айтты [ жүргізді, қылды ]. Билік сөзін, шешімін жариялады, бұйрық етті. Үкім кесті. Үкім шығарды, жазаға бұйырды. Үкім кесті. Жаза кесті, жазалады, соттады, үкім шығарды. Үкім қылды. Бұйырды, әмір етті. Үкім шығарды. Сот қылмысты істер жөнінде шешім қабылдады. Үкім шықты. Соттың қылмысты іс жөнінде шешімі қабылданды, жазаға тартылды. Үкімі жүрді. Айтқаны болды, дегені орындалды.