ҮШТОҒЫЗ
зат есім. этнографиялық. 1. Бас тоғыз (түйе бастаған құлынды бие, қос ат, жамбы, жағалы киім, тұтас құндыз, қылыш т.б.), орта тоғыз (бие бастаған тоғыз мал және әртүрлі бұйымдар) және аяқ тоғыздан (бұзаулы сиыр бастаған тоғыз тайынша, қоралы қой және басқа бұйымдар) тұратын, құдаласқаннан кейін күйеу ұрын барған кезде және алып қашқан жағдайда жігіт жағы айыпажы ретінде бірін атайтын, беретін қазақ дәстүрлі қоғамының жоралғысы. 2. Күресте бас бәйгеге берілген жүлде.