= етістік. 1. Бір нәрсеге қақтығу, тиісу, соқтығу. 2. ауыспалы мағына. Бір пәлеге, жаманшылыққа душар болу, кездесу, кезігу. 3. ауыспалы мағына. Ебін, оңтайын табусөз. Ұрынарға [ ұрынуға ] қара таппады. Кімге соқтығарын білмеді, біреуге тиісуге ілік іздеді. Ұрынып қалды. Сәтсіздікке жолықты, қапыда қалды.
ұрын жіберді. этнографиялық. Айттырған қыздың аулына күйеу жігітті сыйсияпатпен жасырын аттандырды. Ұрын жіберу. этнографиялық. Күйеуді айттырған қызға тойдан бұрын жеңгелеріне сыйлықтарын алып, қыздың аулына жасырын жөнелттіру салты. Ұрын келді [ барды ]. этнографиялық. Айттырған қыздың аулына жеңгелеріне сыйсияпат алып, жасырын келді. Ұрын келу. этнографиялық. Қалыңмалының біразын өткізгеннен кейін күйеудің жөнжоралғысымен, сыйлықтарымен қыз аулына бірінші рет келуі.