УЫҚ
зат есім. этнографиялық. Кереге мен шаңырақтың арасын қосып тұратын бір басы түзу, екінші басы иілген жіңішке сырық, киіз үйдің негізгі бөлшектерінің бірі. Уық бойлады. Уық бойымен қозғалды. Уық қаламдады. Уықтың келесі ұшын “төрт бұрыштап” сүйірледі. Уықты қарындау. этнографиялық. киіз үйдің уығын бауырлап жону. Уықтың қары. этнографиялық. Уықтың иілген жері. Уықтың қыдыруы. Уықтың шаңырақтың көзіне сәйкеспей айналып кете беруі. Уық шаншыды. Бір жерге шаңырақ көтеріп үй тікті, орын тепті.