НОРМА
[ латын тілі. nоrma ] зат есім. 1. Қандай да бір шаманың, нәрсенің белгіленген мөлшері, өлшемі. 2. лингвистикалық. Белгілі бір тарихи кезеңде қоғам тарапынан жарамды ретінде мойындалған жалпы қолданыстағы тілдік құралдардың жиынтығы және оларды таңдау мен қолдану ережелері. 3. Қалыптасқан заңдылық, тәртіп, ереже. 4. экономикалық. Белгілі бір уақыт кезеңінде белгіленген сапада белгілі бір өнімнің бір өлшемін өндіруге жұмсалған нақты ресурстардың абсолюттік шығынының ең жоғары ұйғарынды шамасы. 5. матем. Санның абсолют шамасының жалпы түсінігі. 6. Белгіленген, құжат жүзінде қуатталған, ресурстарды жұмсаудың, табыс, пайда алуды, уақыт шығынының, өнім өндірімінің нормативтік деңгейін айқындайтын шама. 7. құқықтық. Заңдастырылған ереже, нұсқау, ісқимылдарды жүзеге асырудың міндетті деп танылған тәртібі.