ҚЫРҒИ
зат есім. 1. Кішігірім құстарды ұстап күнелтетін, имек тұмсық, өткір тырнақты қыран құс. 2. зоологиялық. Денесінің үлкендігі кептердей, қанатын жайғандағы ұзындығы 1826 см, салмағы 120280 гдай, таулы, орман-тоғайлы жерлерді мекендейтін қаршыға тұқымдасына жататын жыртқыш құс. 3. ауыспалы мағына. Тез, шапшаң қимылдайтын, ұшқыр, алғыр адам. Қырғи қабақ. бейнелі сөзқолданыс. а) Қабағы бар, үстіңгі терісінің қатпары бар әдемі көз. ә) Бірбірімен араз, ала көз болушылық. Қырғи қабақ болды. Араздасты, жауласты. Қырғи қабақ көрсеттi. Жақтырмады, жаратпады. Қырғи қабақ соғыс. саяси. Әлемдегi екi саяси жүйеде қалыптасқан мемлекеттер арасындағы алауыздық, бақталастық саясат. Қырғи қуған шілдей [ торғайдай ]. бейнелі сөзқолданыс. Естүсі шығып, әбден титықтап, тоз тоз болып. Қырғи мінез. Араздық, алакөздік. Қырғи салды. Қырғимен саятшылық етті, қырғимен аң аулады. Қырғи тигендей болды. Дүрлікті, берекесі кетті.