ҚҰЛАМА
зат есім. 1. Таудың, жардың тік қабағы. 2. Жолдың төмен түсетін жері, құлай берісі. 3. Биік жартастан қуатты екпінмен төмен құлаған су; сарқырама. Құлама бесін. Күн еңкейген, бесіннің аяққы кезі. Құлама жаға. Сырт киімге салатын жағаның түрі. Құлама өркеш. түйе шаруашылық. Түйе өркештерінің бітісіне қарай аталатын, бір жағын ала құлай қисайып жатқан өркеш атауы.