ҚҰЙ
1омоним зат есім. Жанжағынан тартылған арықтар арқылы жаңбыр, қар сулары құйылып, көбіне мал суаруға пайдаланылатын құдық, шұқыр. Құйы бұзылды. Көңілсізденді, ұнжырғасы түсті.
1омоним зат есім. Жанжағынан тартылған арықтар арқылы жаңбыр, қар сулары құйылып, көбіне мал суаруға пайдаланылатын құдық, шұқыр. Құйы бұзылды. Көңілсізденді, ұнжырғасы түсті.
= етістік. 1. Сұйықтықты бір нәрсеге төгу, бір заттың ішіне қотару. 2. Сұйық тағамдарды (шай, сүт, қымыз т.б.) ыдысқа бөліп жайғастыру, ішуге әзірлеу. 3. Ағынды сулардың (өзен, бұлақ) бір-біріне немесе көл, теңіз, мұхитқа келіп қосылуы. 4. Жауыншашынның нөсерлетіп қатты жауып кетуі. 5. Балқытқан металдан бір заттың бейнесін, мүсінін қалыпқа түсіріп жасау. Құйып қойғандай. Шап-шақ, артықкемі жоқ, дәпдәл мағынасында.