ҰРЛЫҚ
зат есім. Біреудің бір затын білдірмей, көрсетпей алып кету ісі. 2. құқы қ. Мүлікті жасырын қымқыру. Ұрлық жасады [ қылды ]. Біреудің иелігіндегі затты, нәрсені т.б. жасырын иемденіп қылмысқа барды. Ұрлық жасаумен көзі шықты. Ұрлық жасау арқылы күн көрді, сонымен қалыптасты. Ұрлық жүріс. Жеңіл жүріс.