ӘДЕП
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. 1. қоғ. Адамдар қарымқатынасындағы iзгілік нормаларының мүлтіксіз орындалуын білдіретін, қауымдасып өмір сүрудің дәнекерi болып табылатын ахлақ (мораль) ережелерінің жиынтығы. 2. Тәлімтәрбие, көргендік. 3. Сыпайы тұрпат, жинақы қимыл, жарасымды қозғалыс. 4. Ізеттілік, сыпайылық, сыйластық. 5. Ізет, құрмет. Әдеп бақты. Ізет сақтады. Әдеп бұзды. Шектен шықты. Әдеп еттi. Ізет сақтады, сыпайылық танытты. Әдеп жолды аттады. Жалпыға ортақ ахлақ ережелерін, салтты бұзды. Әдеп жолы. этнографиялық. Қазақ қоғамындағы тұ рақталып қалыптасқан ахлақ ережелерi, iзет тілік нормалары. Әдеп жолынан аттады. Қалып тасқан iзеттілік нормаларын бұзды, ах лақ ережелерін сақтамады. Әдеп көрген. Тәлім тәрбие алған, көргендi. Әдеп сақтады. Сыпайылық танытты, iзет қылды. Әдептен айырылды. Ізгіліктен, тәрбиеден қол үздi, сыпайылықты ұмытты. Әдептен озбады. Шектен шықпады, iзет тілік сақтады. Әдеп тұтты. Ізеттілік жасады, сыпайылық сақтады.