ШАТЫР
1омоним зат есім. 1. Үйдің жауын өтпес үшін арнайы жасалған атжалданып келген қосымша төбесі. Шатыр жапты. Үйдің төбесін шатырлады, шатыр салды.
1омоним зат есім. 1. Үйдің жауын өтпес үшін арнайы жасалған атжалданып келген қосымша төбесі. Шатыр жапты. Үйдің төбесін шатырлады, шатыр салды.
2омоним зат есім. 1. Мықты матадан, брезенттен жасалған, төрт бұрышын керіп тігетін жеңіл баспана; палатка. 2. Сая қылатын күрке, баспана. 3. әскери сөз. Далалық жағдайларда жеке құрамды, әскери техниканы, медициналық мекемелерді, шеберханаларды және қоймаларды орналастыруға арналған жиналмалы құрылыс. 4. ауыспалы мағына. Отау. Шатыр байғазы. этнографиялық. күйеу жігіттің шатыр орнатқан келіншектерге беретін сыйлық кәдесі.
3омоним зат есім. 1. Жауыншашыннан, қардан, күннің көзінен қорғану үшін жасалып, қолға ұстап жүретін бұйым; қолшатыр. 2. ауыспалы мағына. Пана, қорған.
4омоним еліктеуіш сөз. Кенеттен, ойламаған жерден шатырлап шыққан қатты дыбысты бейнелейтін сөз. Шатыр етті. Шатырлады, сатырлады.