КӨКЖАҒЫС
зат есім. этнографиялық. Егістегі дән қылтиып, қауыз жара бастаған кезде өткізілетін жаңа өсіп келе жатқан дәңге тіл-көз тимеуі және алуан түрлі пәле-жала жабысудан сақтайды деген сенімді білдіретін егіншілік ғұрыптар санатындағы құрбандық шараларының бірі [ жұма күні егіс басына ауылдың ақсақалдары мен диқандар жиналып, құрбандыққа мал шалады; құрбан малының терісі мен бас сүйегін егістік басына іліп қойса, зиянды күштерді егіс алқабынан жоламайды деп сенген; көбінесе, қой мен жылқы шалынады; мал шалуға мүмкіндік болмаған жағдайда сүтке пісірілген шелпек таратылады; дұға оқып, бата беріледі ].