ҚҰРБАНДЫҚ
зат есім.діни. 1. Құдайға құлшылық етіп мал сойып бағыштаушылық. 2. Бір нәрсенің жолына бағышталған садақа, пида. 3. Белгілі бір мақсат, армантілек үшін жан қиюшылық, пида болушылық. Құрбандығың [ құрбандығыңа өзімді шалайын ] болайын. Садағаң кетейін, жолыңда өлейін. Құрбандық берді. Құдай жолына, бір себептерге байланысты садақа арнады, құдайы берді. Құрбандық етті [ болды ]. Өзін өлімге қиды, құрбан болды. Құрбандыққа барды. Мақсатмүдде үшін өзін құрбан еттi. Құрбандыққа қиды. Біреуді өлімге, азап жолына берді. Құрбандыққа шалды. діни. а) Құдайы, садақа ретінде мал сойды, құдайы берді. ә) Басын өлімге қиды, жанын пида етті. б) Біреудің жолына текке күйді, жаны пида болды. в) Жазықсыз жазым етті.