ТЫҒЫН
зат есім. 1. Бөтелке сияқты өңеші тар ыдыстардың аузына тығатын зат есім. 2. Тесікті бітейтін зат есім. 3. ауыспалы мағына. Аз-маз тамақ, талғажау. 4. стил ь. Кептеліс. 5. ауыспалы мағына. Пара, ауызбастырық. Тығын ағашы. ботаникалық. Биік болып өсетін, қабығынан тығын (пробка) жасалынатын, мәңгі жасыл ағаш. Тығыны ағытылды. Қарқындады, үдей түсті. Тығыны ашылды. Үдей түстi.