ШҮБЕРЕК
зат есім. 1. Қиылған я жыртылған шағын мата. // Шүберектен жасалған. 2. этнографиялық. Үйге келген адамға, қонаққа құр қол шықпасын деген ырыммен беретін сый-құрмет белгісі. 3. ауыспалы мағына. Көйлек-көншек, киім-кешек. 4. Белгілі бір қасиетті жерге немесе белгі салу мақсатында ағашқа, бағанаға байланатын шағын жыртыс. Шүберек бас [ ты ]. сөйлеу. Ақылы таяз әйел адамға қатысты айтылатын сөзқолданыс.