ЖЫҒА
[ ир. ] зат есім. көнерген сөз. 1. Төбесі үшкір, маңдайалды қабақ пен қасқа түскен, желке жағына мойынды айнала 11,5 қарыстай шынжырлы бау тағылған, соғыста киетін баскиім. 2. Баскиімге сәндік үшін тағылатын (шаншылатын) құс қанаты немесе алтынды, асыл тасты әшекей зат есім. 3. Парсы шаһтарының тәждері қораздың айдарлы тарақшасы сияқты гауһар тас және шоқ қауырсынымен әшекейленген баскиімі. 4. Соғыста киетін мол әшекейлі дулыға және дулығаның мойынды қылыштан қорғайтын артқы жиегі. Жығасы жығылған жоқ. Ештеңесі кеткен жоқ. Жығасы қисайды. Бағы тайып, басына қиындық түсті. Жығасын жықты [ түсірді ]. Жауды жеңді, бағындырды.