ҚИЫНДЫҚ
зат есім. 1. Азап, бейнет, қиыншылық, ауыртпалық. 2. Жоқшылық, мұқтаждық, тапшылық. 3. ауыспалы мағына. Кедергі, бөгет. Қиындық әкелді [ келтірді ]. Қиындатты, белгілі бір істің орындалуына кесірін тигізді. Қиындық көрді. Бейнет, азап шекті. Қиындыққа [ апарып ] соқты. Қиындық туғызды, ауыр болды. Қиындыққа түсті. Ауыр тиді, оңайлықпен келмеді. Қиындыққа ұшырады. Жеңіл болмады, ауыр тиді; оңайға түспеді. Қиындықтан қашты. Жанын қинамады, жалтарды. Қиындық туғызды. Басына бейнет әкелді, ауыртпалық түсірді. Қиындықты белден басты. бейнелі сөзқолданыс. Қиындыққа мойынсұнбады, ауыртпалықты жеңе білдi. Қиындықты жеңді. Төзімділік білдірді, дегеніне жетті. Қиындықтың көктасын кесті. Кедергі, тосқауылдарға қарамай алға жүрді.