зат есім. биологиялық. Жендіктер мен балдырлардың су түбіне жабысып өсуі нетижесінде қалыптасатын немесе ертүрлі себептермен су түбінде баяу домалаған жекелеген таужынысы кесекшелерінің (түйірлерінің) сырт өңірін қаптай түзілетін домалақ пішінді карбонатты сорындылар.
сын есім. 1. Ұйысып сабалақтанған; дудырап қобыраған. 2. Жырым-жырым боп жыртылған, жалба-жұлба. // жалба-жұлба киінген адамдар. Жалбыр бие. Түгі ұзын қылшықты, жалқұйрығы қалың боп, жерге төгіліп тұратын бие. Жалбыр бура. Жүндес келген, шудалары шұбатылған, жасы толысқан таза несілді келеге түсетін еркек айыр түйе.