БУРА
1омоним зат есім. Айыр түйенің келеге түсетін еркегi; аталық түйе. Бура келеге келдi. Інгеннің, ұрғашы нардың қаю маусымы туралы айтылады. Бура келеге түстi. түйе шаруашылық. Бура келесін қайытты. Бура сан [ санды ]. а) Ірi, саны бураның санындай. ә) Ірi, денелi, аяққолы балғадай. Бура сойып бақыртты. Үлкен жиынға ас бердi, ұлан асыр той жасады деген мағынада. Бурадан бөлдi түйенi. Малды күйттетпей, берекесін алды деген мағынада. Бура шөгеру. Бураны күйті келген інгенге немесе нарға түйешінің жәрдемімен шағылыстыру. Бура шөгу. Бураның күйті келген інгенге немесе аруанаға өз бетінше шағылысуы. Бура шөктi. Күйтi келген бура iнгенге немесе аруанаға өз бетінше шағылысты.