ЕМ
зат есім. 1. Түрлі ауруға қарсы қолданылатын емдеу ерекеті, емдеу ісі. 2. Аурудың (дерттің, кеселдің) айығуына себі тиетін нерсе; дауа, шипа. 3. ауыспалы мағына. Бір нерсенің амалы, айласы, шарасы. 4. ауыспалы мағына. поэтикалық. Жүрек дауасы, көңіл қалауы. Ем болды. а) Жасалған ем дарыды, қонды, шипа болды. е) Тиімді, пайдалы болды. б) Жанына жақты, еңсесін, көңілін көтерді. Ем болсын. тілексөз. Шипа болсын, емі қонсын деген мағынада айтылатын тілек сөз. Емге жоқ. Түк жоқ, мүлдем жоқ. Емге табылмады. Іздесе де ұшыраспады, кездеспеді. Емге ұшпады. Мүлде ұшыраспады, атымен кездеспеді. Ем жақты. Шипа болды, жазылды, айығып кетті. Ем жасады [ етті, қылды ]. Ем істеді, емдеді. Ем қабылдау. медициналық. Адамның аурудан жазылып, айығуы үшін дерідермек пайдаланып, емдеу шараларын алу, емделу. Ем қонбады. а) Емдеген емнен ешбір нетиже шықпады, дарымады. е) Дауа жоқ; сөз өтпеді, түзелмеді. Емі жоқ дерт. э в ф. Жазылмайтын ауру мағынасында. Емін білді. Амалайласын, жолын тапты. Еміне шипа іздеді. Аурудан жазылудың амалын қарастырды. Емін тапты. Шарасын, дауасын тапты. Емі табылмады. Дауасы табылмады.