ЕМШЕК
зат есім. 1. Сүт қоректі жанжануардың сүт жиналатын мүшесі. 2. а н ат. Әйел адамдардың кеуде тұсының екі жерінен шығыңқы, томпайып келген мамасы. 3. Адамның кеуде тұсы. Емшегі иіді. Емшегінен сүт саулады. Емшегін [ емшектің сүтін ] көкке сауды. этнографиялық. Шешесі баласын қарғады, күдерін үзді. Емшек баласы. Бір, бір жарым жасқа дейінгі емшек еметін бала. Емшекке жармасты. Емшекті бас салды, тартып емгісі келді. Емшек табы [ сүті ] аузынан [ ернінен ] кетпеген [ кеппеген ]. а) Тым жас, балғын. е) Шалағай, тежірибесіз. Емшектен шығарды. Анасы сәбиін емізуді қойып, тамаққа үйретті. Емшектен шықты. Бөбек емшек ембейтін болды. Емшектің қатерлі ісігі. медициналық. Сүт безінде болатын қатерлі ісік, сүт безінің рагы.