ДҮРБЕЛЕҢ
зат есім. 1. Ел басына ауыртпалық төнген шақ, күйзеліс кезең, аласапыран уақыт. 2. Қым-қиғаш еуреге түсушілік, тынышын кетірушілік, мазасыздық. 3. Абыр-сабыр, ырду-дырду, дабырдыбыр. 4. еск. Жағдай мен өз ісерекеттерін дұрыс ба қылау қабілеттіліктерінің төмендеуінен пайда болатын қатты қобалжу жағдайы, шынайы немесе жорамалды ісерекеттер мен қауіпқатерлердің ықпалымен жеке адамдардың немесе адамдар тобының бой бермейтін қорқыныш күйі. Дүрбелеңге түсті [ дүрбелең туды ]. Әбігерленді, әбірге түсті, әуресарсаңға түсті. Дүрбелең жыл. Аласапыран уақыт, кез. Дүрбелең кезең [ шақ ]. Қиын-қыстау, аласапыран уақыт, күйзеліс шақ. Дүрбелең салды. Әлекке түсірді, еуресарсаң қылды, берекесін алды. Дүрбелең туды. Абыр-сабыр басталды, әбігершілік басталды. Дүрбелең тудырды. Абыр-сабыр еткізді, әуресарсаңға салды.