ДАҢҒЫРА
зат есім. көнерген сөз. 1. Дөңгелек ағаш шеңбердің бір жақ бетіне терi қаптап, iшкi жағына сылдырмақ темір тағылатын қазақтың дыбысы күштi музыкалық аспабы. 2. ауыспалы мағына. Даңғаза, бос, айғай-шу.
зат есім. көнерген сөз. 1. Дөңгелек ағаш шеңбердің бір жақ бетіне терi қаптап, iшкi жағына сылдырмақ темір тағылатын қазақтың дыбысы күштi музыкалық аспабы. 2. ауыспалы мағына. Даңғаза, бос, айғай-шу.
= етістік. 1. Даңғырлап, қатты дауыспен сөйлеу. 2. ауыспалы мағына. Сыңғырлау, жаңа үйдің бой көтеруi.