ДАҢҒАЗА
зат есім. 1. жағымсыз. Бас қатырғандай ың-шың, айғай, у-шу. 2. жағымд ы. Думанды, дүбірлi, көңілдi, шулы. // Көңілдi, дүбірлi. 3. Мақтаншақ, бөспе (адам). 4. ауыспалы мағына. Құр айқай, бос сөз, байбалам. Даңғаза айқай [ айғай, шу ]. а) Айқай, адамның бірін-бірi естімейтін шу. ә) Қатты дауыстап, дабыра қылып айтылған сөз. Даңғаза болды. а) у-шу болды, шуылдасты. ә) Дабыра болды, ел арасына шумен тарады. Даңғаза дабыл. саятшылық. Жабыла дабыл қағып, қатарынан бірнеше құс салатын саятшылық түрi. Даңғаза қылды [ көтердi ]. а) айқай-шу қылды, байбалам салды. ә) Сасқанынан айналасына қарамай, далаңдап қалды, шулап кеттi.