БЕК
1омоним зат есім. тарихи. 1. Ерте кездегi Орта Азия халықтарында ел билеушi ұлық, қоғамдықәлеу меттік, материалдық мәртебесi жоғары тап өкілi. 2. Ежелгi түркілер мемлекетінде қолбасылық дәрежесін білдіретін әскери шен, атақ.
Значение слова
БЕК
2омоним зат есім. ботаникалық. Таулы жерде өсетін айыр жапырақты, тамыры жеуге жарамды өсімдік.
БЕК
БЕК
4омоним үстеу. Өте, тым, аса, тіптi. Бек жақсы. Өте жақсы. Бек тұтты. Қатты қадірледi, берік құрмет тұтты.