зат есім. көнерген сөз. 1. Ертеректегі қазақ қоғамындағы ел билеуші әлеуметтік топ өкілі. 2. Билеуші, әкім. 3. Тәкаппар, өркөкірек, менмен адам. 4. Өктем, үстем тап, езуші, қанаушы. Ұлық қылды. Ел билетті, қолына билік берді. Ұлық тұтты. Басымдық берді, қастерледі.
2омоним сын есім. көнерген сөз. 1. Ұлы, қасиетті. 2. діни. Ұлылардың ұлысы, ең мәртебелі деген мағынадағы Алла тағалаға тән мадақ. 3. Аса мәртебелі деген мағынадағы жоғары лауазымды ел билеушісін ұлықтау сөз. 4. ауыспалы мағына. Ұлан-асыр, аса үлкен. Ұлық болсаң, кішік бол. Неғұрлым мәртебелі, үлкен т.б. болсаң, соғұрлым кішіпейіл бол деген мағынада.