БАЛУАН
[ ир. ] зат есім. 1. Күреске түсетін адам, күрес өнерімен айналысушы, жеңімпаз адам. 2. ауыспалы мағына. Үлкен, алып. Балуан балтыр. Күштi, қарулы аяқ. Балуан бармақ. Саусақтары салалы, жуан, қайратты. Балуан бәйге. Күресте жеңген балуанға берілетін бәйге. Балуан бел. Жалпақ, жуан бел. Балуан білек. Қайратты, жуан білек; алып күш иесi. Балуан бітімдендi. Ірілене түстi, тұлғаланды. Балуанға түстi. Күреске шықты. Балуан [ палуан ] денелi [ тұлғалы ]. Дене тұлғасы балуанға ұқсас, iрi. Балуан жауырынды. Кең, iрi жауырынды. Балуан жігіт. Ірi денелi жігіт. Балуан күрес. Балуандар күресетін спорт түрi. Балуан қабырға. Қойешкінің алтыншы қабырғасы. Балуан қол. Күштi, қайратты қол. Балуан сайыс. Күрес, балуандардың жарысы. Балуан тас. Күш сынасу үшін арнайы таңдап алынған ауыр тас.