ӘУЕН
зат есім. 1. Ән немесе күй сазы. 2. Түрлi дыбыс, дауыс, шуыл. 3. лингвистикалық. Сөйлеу кезіндегi тіл дыбыстары ағымының негізгi тон жиілігi. 4. ауыспалы мағына. Бiр нәрсенің ықпалынан болатын әсер, сарын. 5. ауыспалы мағына. Сарын, мәнер. 6. ауыспалы мағына. Ыңғай, икем, сыңай. Әуеніне басты. Бұрынғы әдетіне қайта түстi. Әуеніне ердi. Басқаның ықпалырқымен кеттi, жетегінде болды. Әуенінен жаңылды [ танды ]. Дағдысынан, үйреншіктi қалпынан айрылды. Әуеніне төңкерілдi. Айтқанына көніп, көңілін табуға тырысты, ыңғайына жүрдi.