САРЫН
1омоним зат есім. 1. көнерген сөз. Ән жанрының бірқалыпты дауыспен, ырғақпен айтылатын байырғы түрі. 2. мифологиялық. этнографиялық. Бақсының жынын шақырғанда қобызын, т.б. аспабын ойнап, қатты дауыспен салатын әнінің әуені. 3. Әуен, саз; ырғақ, музыкалық аспаптың дыбысы. 4. ауыспалы мағына. Қисын, ыңғай, желі, жоба. 5. ауыспалы мағына. Бір нәрсенің белгісі, ізі, нобайы, нышаны. 6. ауыспалы мағына. Нақыш, бедер, бағдар. Сарын болды. Жыры болды, желеуіне айналды. Сарынға басты. Сарынын айтты, сарындады (бақсы туралы). Сарынға салды. а) Сарындады, сарынын айта бастады (бақсы туралы). ә) Басқаша бір бағытқа түсірді, ағысқа енгізді.