ШАҚПАҚ
1омоним зат есім. Бірбіріне шағып, от шығару үшін пайдаланылатын тас, оттық. Шақпақ денелi. Төртпақ, мығым, сом денелi. Шақпақ етті. Кесек-кесек, бұлшық етті.
Значение слова
ШАҚПАҚ
2омоним зат есім. Қатты тау жыныстарынан тұратын төрт қырлы болып келетін биік жер бедері бөлігі.
ШАҚПАҚ
3омоним сын есім. Төрт бұрышты, тор көзді. Шақпақ бас. Шақша бас. Шақпақ етті. Кесек-кесек, бұлшық етті. Шақпақ қант. Төрт бұрышты қант. Шақпақ салды. жергілікті сөз. Қарбызқауынды бұрыштап кесіп, ен салып, дәмін көрді.