ҮНДЕМЕ
= етістік. 1. Еш нәрсе демеу, үн шығармау, ләмлим демеу, сөйлемеу. // тым-тырыс қалу, тыну. 2. Дымын шығармау, үнін өшіру. 3. ауыспалы мағына. Қарсы дау айтпау, сөзге келмеу. 4. ауыспалы мағына. Тоқтай тұр, сабыр ет, кейінірек деген мағынада Үндемеген үйдей пәледен құтылады. Ешкімге тиіспей тыныш жүрген тиімді деген мағынада. Үндемей қоя салды. Шатақ шығармады, іштен тынды.