САБЫР
1омоним [ араб тілі. ] зат есім. Шыдам, тағат, төзім. Сабыр айлады. Сабыр етті. Сабырдан айрылды. Тағаты таусылды, төзімі бітті. Сабыр етті [ қылды ]. Абыржып саспады, өзін ұстады; тағат қылып шыдады. Сабыр қыл! Шыда, төзе біл. Сабыр сақтады. Өзін ұстады, шыдамдылық жасады. Сабыр суын қауғалады. Шыдамтөзім білдірді; асығыстық жасамады. Сабыр суы таусылды [ түгесілді ]. Шыдамсыздық көрсетті. Сабыр таппады. Тағат қылмады, дегбірі қалмады. Сабыр таяғына таянды. Шыдамды таяныш, сүйеніш етті. Сабыр түбі – сары алтын. Шыдам, тағат арты – жақсылық; шыдам аяғы – игілік. Сабыры берік болды. Шыдамдылық көрсетті, төзді. Сабыры бітті. Шыдамы таусылды. Сабыры жетті. Сабыр сақтады, шыдады. Сабыры кетті. Шыдамы таусылды, төзімі бітті, қатты мазасызданды. Сабыры қалмады. Шыдамы таусылды, дегбірсізденді. Сабырын жұмсады. Бойын билеп, асқан сабырлылық танытты. Сабырын кетірді. Шыдамын алды, тағатын кетірді. Сабырын қайнатты. Шыдамын тауысты, ызасын келтірді, зығырданын қайнатты. Сабыры мойымады. Шыдамтағаты таусылмады; тағат қып шыдады. Сабыры [ сабыр суы ] таусылды. Шыдамы бітті, төзбейтін күйге жетті.