ТҮРМЕ
1омоним зат есім. Қылмыстыларды қамайтын орын, абақты. Түрмеге салды. Түрмеге жапты, қамады.
1омоним зат есім. Қылмыстыларды қамайтын орын, абақты. Түрмеге салды. Түрмеге жапты, қамады.
2омоним сын есім. Бір заттың түріліп тұратын, түрілетін (бөлігі). // Түрілетін бөлік. Түрме бөрік. этнографиялық. Төбесi жібекпен тысталған, жанжағы жоғары қарай қайырылып киілетін бөрік.
3омоним зат есім. этнографиялық. Ер қасының үстіңгі жағы.
4омоним зат есім. жергілікті сөз. Түрме белбеу. Түрме белбеу. этнографиялық. Жібек матадан жасалған ұзын әдемі белбеу.