СЫРҒА
зат есім. 1. зергерлік. Әртүрлі қымбат металдар мен асыл тастардан (алтын, күміс, гауһар, жақұт, лағүл т.б.) жасалған, сән үшін әйелдердің құлағына тағатын әшекей зат есім. 2. Малдың құлағына бекітетін нөмірлі қаңылтыр, ен. Сырға ен. жергілікті сөз. Құлақтың арт жағынан, алдыңғы жағынан, шетінен тілініп, салынған ен. Сырға салу. этнографиялық. Күйеу жақтан құда түсуге келген кісілердің қалыңдықтың құлағына сырға салып, қызды алып кететін күнді белгілейтін жоралғысы. Сырғасы тайды. Ат оқыс жығылғаннан артқы аяғындағы сырға буыны орнынан қозғалып кетуі.