ОҚЫС1омоним үстеу. 1. Күтпеген жерде, кенет, шұғыл. 2. Естуге, көруге ерсі, дөрекі, тұрпайы. Оқыс кетті. Жаңсақтық істеді, қателесті. Оқыс мінез. Тосын, шалт мінез. Оқыс іс қылды. Ойда жоқ, жұрт лайық көрмейтін іс істейді.