СЫҢАР
зат есім. 1. Жұп нәрсенің бірі, егіздің екіншісі. 2. Теңі, сол құралыпты кісі. 3. лингвистикалық. күрделі сөздің, біріккен сөздің құрастырушысы, компоненті. Сыңар емшек. Сиырдың жұп екі емшегінің біреуі қалыбынан тыс кішкене болатын немесе бірінен сүт шығып, екіншісінен сүттің шықпайтын емшегі. Сыңар ен айғыр. Туысынан бір ен боп туған еркек жылқы. Сыңар жетім. Енесінен егіз туып, сыңарынсыз, жалғыз қалған қозы. Сыңар құртты бөліп жеді [ сыңар құрттың жартысын берді ]. Тіршілікті, ыстықсуықты бірге көрді, өзара көмектесті.